Pages

October 29, 2008

လူဘ၀နဲ ့ စာသင္ခန္း ျခားနားမွဳ ့

ပင္ပန္းေနတယ္... အလုပ္က ျပန္ေရာက္ကတည္းက ထမင္းစားၿပီး သီခ်င္းေတြလိုက္ နားေထာင္ျဖစ္တယ္။ ဘာသီခ်င္းမွ စိတ္ထဲ မေတြ ့၊ သီခ်င္းကို ၿပီးေအာင္ နားမေထာင္ဘဲ တစ္ပုဒ္ၿပီး တစ္ပုဒ္ ေက်ာ္ခ်လာခဲ့တာ ဒီသီခ်င္းမွ တစ္ပုဒ္လံုး ၿပီးေအာင္ နားေထာင္ ျဖစ္ေတာ့တယ္။ ငယ္ငယ္က ဒီသီခ်င္းထဲက စာသားေတြမွာ "ပထမဆု ရယူဖို ့ေဟ့" ဆိုတဲ့ စာေၾကာင္းကလြဲရင္ တျခားဘာ စာသားမွ အလြတ္ မရခဲ့ဖူးဘုူး။ အခု နားေထာင္ရင္း ဒီသီခ်င္းနဲ ့ ကိုယ့္စိတ္နဲ ့ ေတြ ့သြားတာ သီခ်င္းစာသားေတြက ခံစားခ်က္နဲ ့ တိုက္ဆိုင္သြားတာေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီသီခ်င္းေၾကာင့္ ငယ္ငယ္က အေၾကာင္းအရာ အေတာ္မ်ားမ်ားကို သတိရသြားၿပီး စိတ္ေပါ့ပါး ပင္ပန္းတာေတြ သက္သာသြားတယ္လို ့ ခံစားလိုက္ရတာေၾကာင့္ပါ။ သီခ်င္းစာသားေတြကလည္း အမွန္တရားေတြပဲမို ့ ႏွစ္သက္ဖို ့ေကာင္းပါတယ္။

ေဇာ္၀င္းထြဋ္ - ပထမဆု
ေကာင္းကင္မွာ ငါပ်ံသန္းရာလဲ
ငွက္ေတြၾကားမွာ သိမ္းငွက္လို ့ေနခ်င္..
ျမိဳင္ေတာယံမွာ ငါက်က္စားရာလဲ
ေတာေကာင္မ်ားအလယ္ .. ျခေသၤ့မင္းျဖစ္ခ်င္..

အိုး.. ေလာကက ႏိုင္ရာစား ..
အရွံုးမ်ားက သင္ျပသြား
အားၾကီးမွ ေနသာထိုင္သာ ရွိတာလက္ေတြ ့
ပထမဆု ရယူဖုိ ့ေဟ...

ေက်ာင္း.. ေနအရြယ္ .. အေမရဲ့ ၾကိမ္လံုး
ဆုေတြရေအာင္ ၾကိဳးစားရန္တိုက္တြန္း
အခ်စ္ေရ ဒီအရြယ္ ခံျပင္းမွဳ့အစု
ဆုေတြမ်ားစြာ ယူဖို ့တြန္းအား..

အစြမ္းကုန္ ၾကိဳးစားတိုင္း အဆင္မေျပတဲ့
လူဘ၀နဲ ့ စာသင္ခန္း...
ျခားနားသမွ် .. နာလည္မွု ့အျပည့္..

ပထမဆု ရယူဖို ့ေဟ... ပထမဆုရယူမယ္ေဟ့
ပထမဆု ရယူဖို ့ေဟ....

မိတ္ေဆြေရ.. လူေတြလူတိုင္းအကုန္လံုး
ျပိဳင္ဘက္ေတြ မွာ အားနည္းသူ အရွံဳး
ခ်စ္သူေရ ဘယ္သူေတြ အျပိဳင္လိုက္ေနလဲ
တစ္ေယာက္သာ ေရြးခ်ယ္ ပထမေပးရမွာ

ေဟ.. မင္းအခ်စ္လည္း ငါပိုင္ဖို ့
ငါဘ၀ထဲ ငါႏိုင္ဖို ့
စိတ္ဓာတ္အျပည့္ ရင္ဆိုင္ ယွဥ္ၿပိဳင္အသက္ရွည္ေသးသ၍

ပထမဆု ရယူဖို ့ေဟ.. လိုတာ ပထမဆုပဲေဟ..
ပထမဆု ရယူဖို ့ေဟ.... ပထမဆု ရယူမယ္ေဟ..

ဒီသီခ်င္းနားေထာင္ၿပီး ပထမဆံုး အေဖနဲ ့အေမကိုလည္း သတိရသြားတယ္။ အေမက ဆရာမဆိုေတာ့ ပထမဆုဆိုတာကို အျမဲ ယူေစခ်င္တယ္။ သီခ်င္းထဲကလိုေတာ့ ၾကိမ္နဲ ့ရိုက္ မခိုင္းပါဘူး။ ပထမ မရလည္း ဘာမွ သိပ္မေျပာပါဘူး။ အေဖက ပထမဆု ယူတယ္ဆိုတာ ပင္ပန္းတယ္တဲ့၊ သမီးလုပ္ႏိုင္ေၾကာင္း တခါတေလ ျပရင္ေတာ္ၿပီ၊ အျမဲ ရေအာင္ ယူေနစရာမလိုဘူး၊ စာေတြၾကီးပဲ အရမ္း မၾကည့္နဲ ့လို ့ တားတယ္။ အေဖ့သမီး ကၽြန္မလည္း အေဖ့စကားအရမ္း နားေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ အေဖနဲ ့ အေမက ကၽြန္မကို ဘာျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္ ဆိုတာမ်ိဳး အတင္းအၾကပ္ တိုက္တြန္းေလ့ မရွိဘူး။ ဘယ္အရာမွ မရ မျဖစ္၊ ဒါဆို ဒါမွ ဆိုတဲ့ လုိခ်င္စိတ္မ်ိဳး မေပၚေစခဲ့ဘူး။ အခု အခ်ိန္အထိပါပဲ။ ဒီအတြက္ အထူး ေက်းဇူးတင္တယ္။

ေက်ာင္းေနတဲ့ အရြယ္ မူလတန္းမွာ ဆုေတြယူအတူယူခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း၊ အလယ္တန္းနဲ ့အထက္တန္းက သူငယ္ခ်င္း၊ ကၽြန္မရဲ့ အခင္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကို သတိရသြားတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက၊ ေက်ာင္းေနစဥ္က အေၾကာင္းေတြ စဥ္းစားၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာသြားတယ္။ မူလတန္းက သူငယ္ခ်င္းနဲ ့ေတာ့ အဆက္သြယ္ ရွိတယ္၊ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္းက သူငယ္ခ်င္းက အိမ္ေျပာင္းသြားတာေၾကာင့္ အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတယ္။ အရင္လို ယုန္ေလးနဲ ့တူတုန္း ပဲလား။ ဘာေတြမ်ား ေျပာင္းလဲသြား သလဲ။ ၁၀တန္းေအာင္ၿပီးကတည္းက အေသအခ်ာ မေတြ ့ျဖစ္ၾကေတာ့တာ။ အခြင့္ရရင္ေတာ့ တစ္ေခါက္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျပန္ေတြ ့ခ်င္၊ စကားေတြေျပာခ်င္ ပါေသးတယ္။

ဒီသီခ်င္းကို စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ နဲ ့ မိုးမိုး က ႏွစ္ပတ္လည္တို႔၏ရင္ခံုသံ (CITYFM 6th Year Aniversity) မွာ ျပန္ဆိုထားတာ ရွိတယ္။ ဘယ္လိုေနလည္း သိခ်င္ရင္ နားေထာင္ၾကည့္ပါ။

ဘာလုပ္မွာလဲ ေျပာ..... မင္းမၾကိဳက္ရင္ လာမရွဳပ္ပါနဲ ့ေတာ့.. အားလံုးက ေရွ ့ဆက္ေလွ်ာက္ဖို ့ ဇြဲနဲ ့ေပါ့ ... ေနာက္တစ္ေခါက္ေလာက္ နည္းနည္းေအာ္.....

*** *** ***
အသက္ၾကီးလာလို ့လား မသိဘူး၊ ဟိုး... ငယ္ငယ္ ေက်ာင္းေနတုန္းက အေၾကာင္းအရာေတြ ျပန္ေတြးမိတဲ့ အခါေတြတိုင္း အေတာ္ေလး စိတ္ခ်မ္းသာတယ္...

7 comments:

Steve Evergreen said...

song a bit noisy. smell of black. someone else fancy. but not me sorry :)

sin dan lar said...

ပို့စ္အသစ္ေလးဖတ္သြားတယ္..
စိုင္းစိုင္းနဲ့မိုးမိုး သီခ်င္းေလးအတြက္ေက်းဇူးပါ

MrDBA said...

ကၽြန္ေတာ္လဲ စိတ္ထဲေလးလံေနတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ ေဇာ္ဝင္းထြဋ္ သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္။

Ko Paw said...

အသက္ၾကီးလာလို ့လား မသိဘူး၊ ….တဲ့။

အံမယ္ေလး….မမရယ္…..မမက ဒီလုိေျပာေတာ့ အေနာ္တုိ႔ အရြယ္ေတြ ေနစရာမရွိေတာ့ပါလားဗ်ာ…. အဟင့္ဟင့္….

ကေလးကုိ ဖိအားမေပးတဲ့ မေနေနႏုိင္ရဲ႕ အေဖနဲ႔ အေမကုိ သေဘာက်မိပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း သမီးကုိ ဖိအားမေပးမိေအာင္ အၿမဲသတိထားရတယ္။

အမွန္ေတာ့ ပထမ မရတာကုိ ပူေဆြးေနမယ့္အစား ႏွစ္သိမ့္ဆုေလာက္နဲ႔ ေပ်ာ္ပုိက္တတ္ရင္ ဘ၀က ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ဘုိ႔ ေကာင္းမယ္လုိ႔ သေဘာရတယ္။

အခုေတာ့….က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးက ပထမဆုေနာက္ကုိ ၿပဳံလုိက္ေနၾကတာေလ။ လက္ေတြ႕မွာ ပထမက တေယာက္ဘဲရမွာ ဆုိေတာ့ က်န္တဲ့လူအားလုံး အသီးသီး အသက အသက ဘူပိတ္ကုန္ၾကတာေပါ႔။

ThuHninSee said...

ပထမ ရဖုိ႔ေသခ်ာေအာင္ တစ္ေယာက္ထဲၿပိဳင္မယ္ေလ။
:P

Myo Kyaw Htun said...

ဟိုး... ငယ္ငယ္ ေက်ာင္းေနတုန္းက အေၾကာင္းအရာေတြ ျပန္ေတြးမိတဲ့ အခါေတြတိုင္း အေတာ္ေလး စိတ္ခ်မ္းသာတယ္...

Same same

Nay Nay Naing said...

Steve Evergreen >> ဘာအဓိပၸါယ္နဲ ့ေရးသြားတာလဲဆိုတာ သိပ္ၿပီး နားမလည္ဘူး...

Sin Dan Lar >> ေရးထားတာေတြ ဖတ္သြားေၾကာင္း သိရတဲ့အတြက္ ေက်းဇူး :-)

MrDBA >> တူတာေပါ့။ ကၽြန္မ စိတ္ရွဳပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေတြဆို တျခား သီခ်င္း ခပ္ေအးေအးေတြ နားေထာင္မရဘူး။ ေခါင္းပိုရွဳပ္သြား သလိုပဲ။

Ko Paw >> ကိုယ့္အသက္အရြယ္ကိုယ္ ေမ့သြားမွာစိုးလုိ ့ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျပန္ၿပီး သတိေပးေနတာပါ။ :D

ကိုေပါရဲ့ သမီးေလးကို အတင္းဖိအားေပး မခိုင္းတာ ေကာင္းတယ္။ ကၽြန္မ အေမနဲ ့ အေဖက ကၽြန္မတို ့ကို တစ္ခုခု လုပ္ေစခ်င္၊ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္ဆို ေအးေအးေဆးေဆး ရွင္းျပတယ္။ နား၀င္ေအာင္ေျပာတယ္၊ ဘယ္ေတာ့မွ အတင္း မတိုက္တြန္းဘူး။ ကၽြန္မတုိ ့ လုပ္ကိုင္တာေတြ ျဖစ္မလာရင္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ မဆူဘူး။ ကိုယ့္ၾကိဳးစားမွဳ ့လို သြားတာေၾကာင့္ဆို ဘာေၾကာင့္၊ ဘာေတြလိုတယ္ဆိုတာ ေျပာျပတယ္။ ငယ္ငယ္ကဆို ဟိုဟာလိုခ်င္ ဒီဟာလိုခ်င္ေတြ ရွိတာေပါ့။ ကၽြန္မတို ့ မရႏိုင္တဲ့ အရာေတြဆို ဘာေၾကာင့္ မရႏိုင္တာလဲဆိုတာ ေျပာတယ္၊ လိုခ်င္တယ္ဆို ကိုယ္ရႏိုင္တာထဲက အေကာင္းဆံုးအရာကို ရေအာင္ယူၿပီး ေက်နပ္ေနတတ္ေအာင္ပဲ လမ္းညြန္ေပးတယ္။ ကၽြန္မ မိဘေတြက ဆူဆူပူပူ မလုပ္ေတာ့ တစ္ခုခုဆို အိမ္ကိုျပန္ေျပာျပဖို ့ မေၾကာက္ေတာ့ဘူး။ လိုခ်င္တာရွိရင္ တကယ္ ၾကိဳးစားလုပ္မွ ျဖစ္မယ္ဆိုတာ သိေနတယ္။ မေအာင္ျမင္ခဲ့ရင္လည္း အရွံဳးကို ရင္ဆိုင္ဖို ့ သိပ္မေၾကာက္လန္ ့ေတာ့ အရမ္းၾကီး ၀မ္းနည္း မေနတတ္ေတာ့ဘူး။ ေအာင္ျမင္မွဳ ့မရတာ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ ကိုယ္ဘက္က လိုသြားရွိရင္ ဘာေတြလုိသြားလဲ၊ ေနာက္ ဒါမ်ိဳး အျဖစ္မခံခ်င္ရင္ ကိုယ္ဘာေတြ လုပ္ရမလဲ၊ ဘာေတြလုပ္ႏိုင္လဲ ဒီေလာက္ပဲ ေတြးမိေတာ့တယ္။ ေျပာရမယ္ဆို အမ်ားၾကီးပါပဲ.. ..
အေမနဲ ့ အေဖ ကို ဒါေတြေတြးမိတိုင္း၊ ၾကံဳရတိုင္း အျမဲ ေက်းဇူးတင္္ေနမိတယ္..

မမြန္ >> တစ္ေယာက္တည္း ၿပိဳင္ၿပီး ဆုတစ္ခုမွ မခ်ိတ္တာေတြလည္း ရွိႏိုင္တယ္ေလ. :P

မ်ိဳးေက်ာ္ထြန္း. >> ဒါအသက္ၾကီးလာတဲ့ သေဘာပဲ..